grand Mader

Świat jest ogrodem, ogród jest światem

Don’t panic

2 komentarze

O tym, jak różne są znaki

 

Córka przyłożyła Małej Dziewczynce do czoła dłoń.

A tak się cieszyłam, że w tym roku nawet kataru nie ma i fajnie zaczyna rok przedszkolny– westchnęła nad córeczką. Za chwilę zaczęła działać. Termometr. Herbatka. Telefon do przychodni. Wizyta lekarska. Apteka. Jej ruchy były opanowane, czułe i precyzyjne.

Mała Dziewczynka już po pierwszych paru dniach przedszkola trafiła do łóżka. A obok „trafiła” mama z książeczką. Kiplingiem, który tym razem w jedyny,  właściwy dla siebie sposób tłumaczy dzieciom, dlaczego słonie mają trąbę. Można zapomnieć o bólu głowy, rzeczywiście.

Problem w tym, że to nie tylko pierwszych kilka dni przedszkola córki, to także ostatnich kilka dni do obrony pracy magisterskiej mamy. Obok Kiplinga leżała więc i ta praca, i laptop. Zdziwiło mnie, że ta mama nie zaczęła panikować, narzekać na los, który rzucił jej następne (tak, następne!!!) kłody pod nogi i płakać.

To oznacza…- zastanowiła się przez chwilę-  To oznacza,  że powinnam już przestać wkuwać, ale zająć się córeczką.

Nie muszę dodawać chyba, jak byłam dumna. A obrona już jutro:  prosimy o wsparcie.

kusiaipraca

fot. M. Deresz- Oszer

Advertisements

Autor: Grand Mader

I like talking to people. I love gardening and playing with children

2 thoughts on “Don’t panic

  1. A czy ja też mogę chociaż trochę być dumna ?
    Pytanie jest całkiem poważne bo takie mądre dzieciaki potrafią stare baby sprowadzić do parteru
    Siedzę nad dzisiejsza Ewangelią i krzyczy do mnie: nie bój się wziąć do siebie!
    Widzę rodowód Jezusa i widzę że nic nie wymyka się z Tych Rąk,
    że dobro i zło współistnieją a Boża Opatrzność realizuje swój najlepszy plan
    Nie do pojęcia ale prawdziwe, prawdziwe kiedyś, prawdziwe dziś, w moim życiu
    A ja wciąż tak wielu rzeczy, spraw wziąć do siebie nie chcę…
    A dzieciak potrafi!

    • No własnie. Potrafiła przeciwności nie wziąć do siebie, przeciwko sobie. A ja- cóż tu ukrywać- często nie potrafię. Uznała, ze to nie coś „żeby się nie udało”, ale żeby zmienić kurs. Napiszę ci Kasiu, że bycie mamą i babcią nauczyło mnie wielu, wielu rzeczy. O sobie 🙂 Ludzie są sobie potrzebni
      Możesz być dumna 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s