grand Mader

Świat jest ogrodem, ogród jest światem

Czas to ludzie?

9 komentarzy

Czas to ludzie, bo to ludzie tworzą czasy dobre lub złe

powiedział św. Augustyn. I miał rację. Ale wystarczy spojrzeć na te kwiaty

lobelie

żeby zobaczyć, że ogród myśli inaczej.  Pory roku zmieniają się bez udziału kwiatów i ludzi. Wpływ na to, pomimo jakiegoś tam okresowego ( i globalnego!) ocieplenia klimatu, mamy niewielki. Trzeba się z tym pogodzić, trzeba opracować sobie sposób na przetrwanie- swoje lub choćby swojego potomstwa.

Ale lobelie? W listopadzie?  One walczą do końca.

Może uwierzyły w augustynowe: „Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą”

 

Reklamy

Autor: Grand Mader

I like talking to people. I love gardening and playing with children

9 thoughts on “Czas to ludzie?

  1. Nie poddawaj się nigdy, napisałaś w poprzednim tekście…

    Myślę wciąż o młodym chłopcu, który poddał się 3 dni temu
    Myślę o Jego ostatnim dniu życia, w szpitalu, na OIOM-ie
    Myślę o sercu, które nie chciało się poddać, które uparcie czekało
    Czekało na Boga, którego nie zdążył poznać i pokochać
    Myślę o tym jednym dniu w przedsionku Pańskim,
    który był lepszy od wszystkich innych dni Jego życia
    Myślę o Bogu który przyszedł w osobie kapłana z sakramentem chorych
    Myślę o Bogu, który walczył o Niego do końca
    Myślę o Bogu, który w Nim zwyciężył

    „Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą” – jakie to trudne i jakie prawdziwe
    Jak trudno towarzyszyć, jak trudno nie płakać patrząc na cud otwierania się nieba
    w ostatnich godzinach życia

    • Czasem mam wrażenie, że znamy to wszystko, czytamy, a być może tylko czujemy pod skórą, żeby nam starczyło odwagi na tę przesądzającą chwilę. To może być na końcu życia, ale może i gdzieś w jego środku, gdy rozstrzyga się nasz los. Historia tego chlopca jest straszna, ale i piękna- bo Bóg Go nie opuścił nawet wtedy. gdy On sam siebie opuścił.Zresztą to też św. Augustyn powiedzial, że Bóg jest bliżej nas, bardziej nas zna, niż my siebie sami znamy, bliżej jest niż my siebie samych jesteśmy

  2. pięknie kwitną w późnej jesieni ,może trzeba brać z nich przykład
    i walczyć ,kwitnąć pomimo wszystko …

  3. Witaj! Jestem u Ciebie pierwszy raz, ale zamierzam za chwilę cofnąć się i poczytać poprzednie Twoje wypowiedzi.
    Od razu napiszę, że bardzo podoba mi się motto Twojego bloga!
    Natomiast nie patrzę na życie jak na walkę, raczej jak na drogę. Można iść, jak cię prowadzi albo szukać innej. Ale z poszanowaniem tego, co dookoła. Podobnie w ogrodzie.

  4. Lubię jesien w ogrodzie, zawsze zatracam się w ich kolorach, wprawiają mnie zawsze miły nastrój i jakąs radosną nostalgię, ale na wiosnę znów odżyją i będą cudne 🙂 Pozdrawiam serdecznie 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s