grand Mader

Świat jest ogrodem, ogród jest światem

Przed premierą

9 Komentarzy

Tak wytrwale szukamy śladów wiosny, tak piękne robimy zdjęcia pojedynczym kwiatuszkom, że możemy przegapić to, co dzieje się naprawdę. A ona jeszcze nie nadeszła. A jest tuż przed premierą.

kruczkowskiego9

Tak jakby ptaki, drzewa, krzewy i kwiaty jeszcze próbowały swe role. Pod wpływem światła jedne rozsiadają się na gałęziach, inne rozwijają kielichy i pokrywają umęczoną zimą trawę i wydaje się, ze ta próba jest generalna, ale gdy tylko zacznie siąpić, a chmury zakryją słońce, wszystko to chowa się… nie wiadomo właściwie gdzie. Za kulisy? „Jeszcze nie”- szepce natura i ostrzega swoje dzieci co mniej odporne na mróz.

kruczkowskiego8

Ludzie też spacerują niechętnie. Tylko w jasne, słoneczne dni.

kruczkowskiego1 kopia

To etap wybierania miejsca do życia. Zastanawiania się.

kruczkowskiego6

kruczkowskiego7

Lada moment wiosna wybuchnie z całą siłą. Kolejny raz o tej samej porze. I niby co to za premiera, co za zaskoczenie, skoro sztuka jest grana od zarania dziejów? I Autor ten sam? Ale nie, po to jest Wielki Post, po to mijają lata. Kolejny raz wyreżyserujemy, zagramy ją  jeszcze inaczej. Niepowtarzalnie. Ta wiosna nie będzie podobna do innych. Niech będzie, może nie tyle piękniejsza, co lepsza.

kruczkowskiego4

 

Reklamy

Autor: Grand Mader

I like talking to people. I love gardening and playing with children

9 thoughts on “Przed premierą

  1. Czekam, czekam i przygotowuję się jak tylko potrafię najlepiej….

  2. Wiosna pączkuje nieśmiało 🙂

  3. niech będzie jak najpiękniejsza 🙂

  4. Chwilami jeszcze się chowa, ale czuje się już jej powiew – raz mocniej, raz słabiej, ale nieodwołalnie 🙂

  5. Tak wytrwale szukamy śladów wiosny, tak piękne robimy zdjęcia pojedynczym kwiatuszkom, że możemy przegapić to, co dzieje się naprawdę.

    …po to jest Wielki Post, po to mijają lata

    Te dwa zdania przeniosły mnie na Drogę Krzyżową z ubiegłego tygodnia.
    Usłyszałam wtedy o ptakach, które w poszukiwaniu wiosny pokonują tysiące kilometrów
    nad ogromną powierzchnią wód…
    Ludzi zaskoczył fakt, że te ptaki przed odlotem szukają kawałka drewna
    i zabierają go ze sobą w dziobie
    Dziwne…bo droga daleka i trudna a to dodatkowe obciążenie
    Cóż się okazało…kiedy brakuje sił, rzucają ten kawałek drewna na wodę
    i mogą na nim odpocząć…

    A jak to jest z nami?
    Bierzemy ten codzienny krzyż?
    Czy może tak uparcie szukamy tej drogi lekkiej,
    łatwiej i przyjemnej, tej wiosny która się należy i zawsze w końcu przychodzi,
    że zmęczeni toniemy zanim nadejdzie na dobre…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s