grand Mader

Świat jest ogrodem, ogród jest światem

Przepraszam, proszę pana, tu…

3 Komentarze

Powinnam napisać coś mądrego o Brexicie. Ale co ja się tam znam…

irys

Wyszłam owszem z domu, ale jedynie do pracy. W autobusie nie działała klimatyzacja, więc każdy skupiał się nad tym, jak przeżyć podróż. Jednak zerknęłam na pasażera obok. Miał rozprutą kieszeń  koszulki. Mniejsza z tym. Tyle tylko, że zdecydowanie wysuwały się z niej i komórka i jakieś dokumenty. W kierunku podłogi się wysuwały przez tę pokaźną dziurę.

– Proszę pana…- zaczęłam, a on machnął ręką, żebym się odczepiła.

Ależ się zdziwiłam.

– Przepraszam pana…- powtórzyłam, przechylając się i wskazując na kieszeń. Odsunął się i znowu na mnie zamachał wyraźnie zniecierpliwiony. Wtedy dotarło do mnie, że myśli, że oczekuję od niego jakiejś pomocy. Może chcę o coś zapytać?

Często jesteśmy uprzedzani, że ludzie, którzy oferują nam pomoc, będą chcieli coś w zamian. To pułapka- słyszymy. Zapewne chcą nam coś sprzedać, ukraść, zabrać. Zabrać choćby cenny czas. A już tych, którzy oczekują pomocy, zdecydowanie należy unikać. Uczepią się jak rzep i tak już zostaną. Czasem jednak tylko nam się wydaje, że ktoś oczekuje od nas pomocy. A naprawdę rozgrywa się coś innego, ważnego dla nas. Mamy gotowość, by coś dać, a dostajemy. Bo to my czegoś (pomocy?) potrzebujemy. Od naszej reakcji zależy, czy to otrzymamy.

Reklamy

Autor: Grand Mader

I like talking to people. I love gardening and playing with children

3 thoughts on “Przepraszam, proszę pana, tu…

  1. O Brexicie nie napisałaś, to fakt

    Ale napisałaś o problemie „wychodzenia” z trudnych sytuacji
    Pomysły mamy różne…

    Jeden zamyka oczy, drugi daje na odczepnego, trzeci żeby poczuć się lepiej,
    Jeszcze inny przyjmie z radością, że się znowu udało
    Ktoś nie zauważy że chcą mu dać, jeszcze inny zareaguje agresją bo poczuje się zaatakowany czy poniżony

    Jakiej trzeba wrażliwości i empatii, żeby dać to co trzeba,
    nie dać kiedy nie trzeba, przyjąć kiedy jest taka konieczność,
    nie osądzić kiedy ktoś zareaguje inaczej niż chcę…

    Trud życia wśród ludzi a jednocześnie piękno brania i dawania,
    piękno służenia sobie nawzajem

    • Tak, to wszystko jest rudne- i branie i dawanie. i nawet… szczera rozmowa. Może gdyby było więcej szczerych rozmów nie tylko o własnych interesach – nie byłoby Brexitu

  2. O Brexicie ciężko pisać mądrze..tez próbowałam

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s